Takk for hyggelege kommentarar, Jo Bertil! Håpar det står bra til. Denne bloggen har vore litt sovande det siste året. Men kan ha lyst til å ta det opp att, eg må ha litt tid på å vurdere saka. Om eg gjer det, må det vere på seriøst vis, og med å invitere folk til å lese. Eventuelt overta som leiande tenkar i det norske ordskiftet ( :) :) ) Skal tenke på det i nokre veker no. Trur eg skal prøve å skrive eit innlegg 1x i månaden, med eit avgrensa tal ord. Men då må fyrste innlegg bli 1. mars. Det vanskelege ved å skrive, er at dei djupaste tinga er dei mest interessante, men også dei mest krevjande og konsekvensrike, både for min livssituasjon og for kulturen (d. e. det religiøse fundamentet og den religiøse livsstilen). Vi skal sjå :)
Posts
Det er ei veldig god og fin bok med pedagogiske og smakfulle teikningar. Boka er særskilt god fordi ho viser "prinsippa" i matlaging, og gjer dette innanfor høgkvalitets-kokkekunst-paradigme. Du får sjå om det er den rette for ein 12-åring, men. Dersom det er ein veldig interessert 12-åring - kanskje. Elles får vi sjå om vi får til ei jole- eller adventssamling etter kvart. Går jamvel an å bestille jolemiddag frå Meny i Seljord. Takk og god kveld!
Hvilke er da Quislings utvalgskriterier? Kort kan en si det slik: De beste skal styre i kraft av sin iboende intuisjon og sin evne til å identifisere seg med »folkets evige idé». Eksistensen og innholdet av denne »idé» kan bare fattes av eliten. Dermed er ringen bokstav-lig talt sluttet gjennom et sirkelbevis, og ideologien får politisk tyngde i samme grad som dens opphavsmenn evner å identifisere sin egen oppfatning av sannheten med sannheten selv. Det er denne identifikasjonsprosess mellom egen overbevisning og evige sannheter som er det sentrale ved Quislings personlighet. Jo sterkere den er, dessto mindre plass for motforestillinger og tvil, dessto mindre hemmet blir han av politisk motstånd fra et flertall. »Hva enten vi er i flertall eller i mindretall representerer vi den ege...
Eg må seie at det er veldig spennande å lese om Quisling, som no er på kino. Quisling har ein bakgrunn som på mange vis eg kan kjenne meg att i. Presteson frå Fyresdal. Boklærd, levde "i hovudet", tenkte ut system. Vi delar mykje det same kulturelle jordsmonnet. Altså blir det veldig spennande å forstå - slik Dahl søkjer å gjere - korleis han kunne ende opp som han gjorde. Det attpåtil når han var ein "heilstøypt" person med høg moral, enorm kunnskap, sterk integritet, mykje livsrøynsle. Her er mange sider som har vorte "gravlagte" etter krigen fordi han var landssvikar. Til dømes: Quisling redda kanskje hundre tusen menneskeliv i Ukraina og områda, då det var svoltkatastrofe her. Tenk det. Han stod på intenst for å dokumentere nauden og informere omverda. Var han ikkje vorte landssvikar, kunne han vore "Fyresdal sin store son", og ein stor helt. Altså: Ein kompleks og samansett person. Men helt? Slik skulle det ikkje gå. Han hadde store ideal, ...
Sundagen si preike, ikkje nett som eg heldt ho. - Temaet for sundagen er ljos, "born av ljoset". Dagens bøn er ei bøn om å vere born av ljoset, "så vi ikkje krenker deg eller nesten, men lever i kjærleik." No har eg mange høner å plukke med "dagens bøner", tidl. kollektbøner. Ved liturgireforma var det slik at ulike grupperingar valte kvar sin del av liturgien å reformere, så å seie. Kyrkjemusikarane gjekk til evangelieprosesjonsverset, dei liberale gjekk til dåpsliturgien (meir vekt på skapingsteologi, meir vekt på å seie namnet til barnet), dei høgkyrkjelege gjekk til nattverden (meir likt katolsk liturgi, meir rituelle handlingar etc.) Kollektbøna...gjekk til feministane, som var opptekne av at ein ikkje skulle bruke "kjønna språk" om Gud etc. Novel! Ljos. Her er vi inne på veldig mystiske ting. Dersom ein er litt "vanleg" protestant, kan ein seie "ljos er ein fin metafor som gjev oss innsikt". Bibelen brukar ofte ljos p...
Liturgien var tradisjonell og grundig, så langt eg kan sjå. Alt vart gjort respektfullt og godt og seriøst. Preika var innsiktsfull og god. Vi fekk ein veldig fin kyrkjekaffi etterpå. 2 timar med god og seriøs samtale om viktige ting. Det var ei oppbyggjeleg stund, må eg seie. Godt å vere der. Gjestfritt. Kva er komplekst med det? Mest...det at eg ikkje ser vegen vidare. Spenningar mellom det eg har lese, det eg kjenner i hjarta, liv og framtid, organisatoriske band, arbeid og løn, kropp og helse. Difor er det veldig godt å ha ferie - stanse opp, gjere ingenting, eller gjere ting eg har lyst til. Og det er veldig godt å meditere. Å vere stille og berre ta imot det som kjem. Kreativitet er ei anna side av det eg har fundert mykje på i ferien. Kvifor er det så vanskeleg for meg å vere kreativ? Noko handlar om motivasjon. Noko handlar om overskot. Noko handlar om å vere i kontakt med meg sjølv. Noko handlar om spenningar (jfr. ovanfor). Kreativitet handlar om kraft, motivasjon,...
Oppdatering, for min faste lesar og eventuelle andre. (Eg trur vel eg er flagga av google av ei eller anna årsak, sikkert noko eg har skrive som dei har reagert på, dvs. at bloggen ikkje kjem i søkjeresultat). - Eg takkar for musikkleksikon. Det er ei gullgruve. Det er veldig interessant og innhaldsrikt og seriøst. 2000 sider med seriøs og god informasjon. Frå før 1950. Det var ei god gåve - eg takkar audmjukt. - Før 1950. Er dette ein fordel? Ja og nei. He! No kan ein fylgje opinionen frå veke til veke. Svært interessant, svært tankevekkande. Kva er det siste nett no? "Boomers" har no med eitt kome under sterk kritikk. Dei har tenkt på seg sjølve fyrst og overlatt rekninga til Gen Z. John Lennon var ein helt før, no er han plutseleg nærast eit hatobjekt, fordi han var radikal og avskaffa alt av tru, kultur, strukturar. Han blir "hovudsymbolet" på radikalismen som no blir erkjent som destruktiv. (Berre for nokre månader sidan spela eg ein konsert. Ei dame spurte ...